X
تبلیغات
انجمن ادبی کار بندر امام خمینی (ره)


ایلنا: مجموعه شعر «طنین عشق» دومین دفتر شعر چاپ شده عبدالعظیم عربی، شاعر خوزستانی توسط نشر ترآوا روانه بازار کتاب شد.

«طنین عشق» دومین مجموعه شعر «عبدالعظیم عربی» منتشر شد

به گزارش خبرنگار "ایلنا" از بندر امام خمینی«ره»، ذوالفقار شریعت رئیس انجمن ادبی کار بندر امام و ماهشهر با اعلام این خبر افزود: این مجموعه شعر که با موضوعات آئینی و اهل بیت عصمت و طهارت«ع»، نگاشته شده است، 76 عنوان شعر را در 144 صفحه در بر گرفته است.

در این مجموعه که با تیراژ 1000 نسخه و در قطع رقعی به چاپ رسیده است، علاوه بر اشعار آئینی، اشعاری با مضامین اجتماعی، عاشقانه و تقدیمی، همراه با پاره ای تصاویر نیز وجود دارد.

قالب تمامی اشعار این مجموعه، کلاسیک و شامل غزل و مثنوی می باشد.

از این شاعر اهل بیت«ع» و عضو انجمن ادبی کار بندر امام و ماهشهر، یک مجموعه شعر دیگر تحت عنوان «شمیم عشق» در سال 90 به جاپ رسیده بود.

شریعت افزود: تاکنون بیش از 30 عنوان مجموعه شعر از شاعران عضو انجمن ادبی کار به چاپ رسیده است.

پایان پیام

لینک خبر


نوشته شده توسط دبیر انجمن در ساعت 15:53 | لینک  | 

شرکت های موجود در منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی بندر امام، هزینه های هنگفتي براي برگزاري همایش های ادبي مي كنند در حالي كه مي توانند اين پولها را خرج عقب افتادگی های فرهنگی منطقه کنند.

نایب رئیس انجمن ادبی کار بندر امام و ماهشهر در گفت و گو با خبرنگار عصر خبر افزود: اخیرا برخی شرکت های موجود در منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی، با صرف هزینه های هنگفت، اقدام به برگزاری همایش های ادبی ای می کنند که هیچگونه سودی برای فرهنگ و ادیبات منطقه ندارد.

گودرز عباسی افزود: برای چندمین بار است که برخی از شرکت های پتروشیمی در منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی بندر امام، از جمله پتروشیمی مارون، با دعوت از برخی شاعران استان های دیگر که چندان هم در عرصه ادبیات کشور مطرح نیستند، و صرف هزینه های اقامتی، تردد با هواپیما ، پذیرایی و اهداء هدایا، اقدام به برگزاری همایش هایی می کنند که فقط جنبه ی محفلی داشته و هیچگونه کمکی به فعالیت های فرهنگی منطقه نمی کند.


شاعر مجموعه شعر «ساز عزل آهنگ ترا کوک کرده بود» ادامه داد: این وظیفه اداره ارشاد و فرمانداری شهرستان ماهشهر است که مانع ادامه ی این گونه اقدامات بی ثمر شوند.

این شاعر جانباز در ادامه گفت: در حالیکه در ماهشهر و بندر امام چهره های سرشناس و نامداری مانند دکتر ابراهیم قیصری، عیسی قیصری، دکتر محمد جعفری قنواتی، ذوالفقار شریعت، پرویز حسینی، ابراهیم دمشناس، فرزاد آبادی، غلامرضا بشیری، صالح عطّار زاده و دهها نفر دیگر وجود دارند که دارای تألیفات منحصر به فرد در حوزه ادبیات، چه داستانی، چه شعر و چه تحقیقاتی هستند، هیچگاه این شرکتها حتی برای یکبار هم از این عزیزان دعوت بعمل نیاورده اند، در عوض با دعوت و تقبل هزینه پرواز و اقامت تعدادی از هم محفل های خود صرفا در یک سایت ادبی، بودجه ای را که می تواند به رشد و بالندگی فرهنگ در منطقه منجر شود، به هدر می دهند.

عباسی گفت: غیر بومی بودن مدیران این شرکت ها، یکی از دلایل این اقدامات ناسنجیده است، آقایانی که همیشه در مقابل درخواست های فعالان فرهنگی بومی، روی تُرش می کنند، برای غریبه ها لبخند به لب دارند.

لینک خبر:


برچسب‌ها: گودرز عباسی
نوشته شده توسط دبیر انجمن در ساعت 12:34 | لینک  | 

                                                                         http://ilna.ir/news/mi_news/Original/1392/09/Small/125020.jpg

                  این انجمن بمنظور همکاری با استاد پرویز حسینی، که مشغول نگارش کُتُبی مجزا در خصوص بانوان شاعر و نویسنده استان های خوزستان، بوشهر، فارس و گیلان می باشد و بر اساس مصاحبه اخیر نامبرده با خبرگزاری ایلنا که لینک آن در زیر می آید، آماده دریافت شماره تماس این عزیزان به صورت کامنت خصوصی می باشد.

لینک خبر


برچسب‌ها: انجمن ادبی کار, پرویز حسینی
نوشته شده توسط دبیر انجمن در ساعت 12:31 | لینک  | 


روزنامه توسعه جنوب شماره 489 مورخ 90/5/2

شعرهای «پرویز حسینی» مانندِ خودش است و زادگاهش، صمیمی، ساده، عمیق، با خواندن اولین شعر متوجه می شوی که شاعر با تعارفی از نوع تابستانه ی جنوب، تو را به ضیافت شعر می خواند.

با تک تک واژه ها احساس خویشاوندی می کنی، انگار بخشی از خاطراتت را به یادت می آورند، واژه هایی که تا پشت جلد هم به بدرقه ات می آیند.

«فکرش را بکن

پس از سالیانی بر گردی

ببینی پارک ها هم گورستان شده اند

هیچ صابونی عطر دست های مادر را ندهد

و هر که را دوست داشته ای در همان کودکی گم شده باشد

سلام«چو بوی خوش آشنایی» نباشد» ص 13

مجموعه شعر «من فقط گریه ها یادم مانده است» 30 قطعه شعر سپید را در بر گرفته که تعدادی از سروده های شاعر در سال 1378  می  باشد و توسط نشر شاسوسا به چاپ رسیده است، پیش از این هم ده ها کتاب در زمینه ی ادبیات که شامل داستان، ترجمه و شعر  می باشد از این شاعر، نویسنده و مترجم اهل جنوب به چاپ رسیده است. ولی آنچه در این مجموعه بیشتر به چشم می خورد این است که انگار شاعر، صندوقچه ی خاطراتش را گشوده و ناخواسته به دورانی سفر کرده که عشق را در سرچشمه اش یافته بود و تصاویری را یکایک به ما نشان می دهد که غبار روزگار، هنوز نتوانسته از شفافیت اش بکاهد.

شعرها همگی دارای انسجام زبانی، بیانی، ساختاری و تصویری هستند و این بالاترین نقطه ی قوت این کتاب است . در چندین زاویه هم از لحاظ محتوایی و  هم عاطفه ای و هم تفکر پشت آنها، شاعرانه و با ساختار بیان شده، «پرویز حسینی» با زبان، بر خوردی معاصر کرده است، هر چند برخی کلمات گاهی کهن می شوند ولی بعید نیست که شاعر از این کار هدفی را دنبال کرده باشد.

«تازیانه به زلفِ رها شده بزن

نی به نای شاخه ها بنشان» ص 20

«پاک نمی شوی به هیچ حیلتی» ص 29

«در پیش چشم حاضری اگر از نظرها غایبی

در دل مانده ای اگر از دیده رفته ای» ص 29

 شعرها در کلیت کتاب، یک دست اند و چند پارگی ندارند. نام گذاری خوبی هم شده اند. یکی دیگر از نقاط قوت شعرهای کتاب بیان تصویری آن است. اما آنچه را من انتظار داشتم، حضور بیشتر المان های زیست بوم شاعر بود که با توجه به اینکه محتوای اشعار دارای قابلیت درک جهانی است، می توانست کاری متفاوت تر باشد.

یکی دیگر از برجستگی های این کتاب و تفاوت آن با کتاب های هم دوره، عدم ورود شاعر به بازی های گیج کننده زبانی است و این نشان دهنده ی این مسأله می باشد که «پرویز حسینی» علت شکاف موجود بین مخاطب و شعر معاصر را به خوبی درک کرده است و در پُر کردن این شکاف با نوآوری و متفاوت نویسی و هم عصر بودن در عین ساده نویسی  تا حد زیادی موفق بوده است.

ویژگی دیگر اشعار این کتاب، جان بخشی به اشیاء است که شاعر در شعر «چمدان تنهایی» به خوبی از عهده ی این کار برآمده است:

«از قطاری که تو را گم کرد

در تمام ایستگاه های جهان پیاده گشتم

یادت با من راه می رفت

نبودی تا گوش کنی به شعرهایم

همه ی تونل ها را صدا زدم

خم شدم از آب ها و پل ها

سوزن بانانِ پیر تسلاّیم دادند با نصفه ی سیگارشان

و من کلماتم را به آنان بخشیدم

کنارِ تو اما بی تو بودم

دفترهایم را جا گذاشتم در واگن های خالی

درخت ها را دویدم در باد

اسب ها را شیهه کشیدم در علف زاران دور دست

هنوز از عطر بابونه ها با من هست

قطاری که سوت رفتن تو را نواخت

فرصت دست تکان دادن به من نداد

نگاه ماه از پنجره مانده بود به چمدان تنهایی

که تنها سهم باربران می شد

همه ی ایستگاه ها را به جستجویت با ابرها باریدم» ص 57 و 58

«پرویز حسینی» در این مجموعه شعر سعی داشته تا با برهم زدن قاعده ها و هنجارهای اَشنا و در واقع آشنایی زدایی به مفهوم ایجاد دید تازه و نگاه جدید به فرآیند آفرینش هنری دست یابد، مسأله ای که نخستین بار «ویکتور شکلوفسکی»فرمالسیت روسی، آن را مطرح ساخت. او در کلیت به این باوراست که هنر، ادراک حسی ما را دوباره سامان می دهد و در این مسیر قاعده های آشنا و ساختارهای به ظاهر ماندگار واقعیت را دگرگون می کند، یعنی دیدن پدیده ها به گونه ی نا متعارف، غیرمعمولی و غیر طبیعی؛ به عبارت دیگر دیدن پدیده ها خارج از زمینه ی معمولی وطبیعی شان.

 «حسینی» به این مسأله توجه داشته که این نا آشنایی به معنای افتادن در سراشیبی بی مفهومی و بی معنایی زبان نیست، بلکه کارکرد آشنایی زدایی در  فرایند به کار گیری زبان، به معنای دست یابی  و درک افق های تازه ی مفهومی است که ما را به سوی جهان ناشناخته ی معنایی می کشاند.

ذوالفقار شریعت

نوشته شده توسط دبیر انجمن در ساعت 16:0 | لینک  |